In de wereld van management en organisatie voeren serieusheid en gewichtigheid de boventoon, stelt Mathieu Weggeman in zijn boekje Management by Surprise. En hij kan het weten. De huidige hoogleraar Organisatiekunde aan de TU te Eindhoven en associate partner bij Twijnstra Gudde Management Consultants, vertoeft immers al sinds jaar en dag in professionele organisaties. Vandaar dat hij in zes korte hoofdstukken (Strategie, Structuur, Systemen, Managementstijl, Personeel en Cultuur) merendeels voorbeelden uit zijn dagelijkse praktijk aanhaalt, die duidelijk maken hoe Weggeman zelf tegen die “serieusheid en gewichtigheid” aankijkt.

Trefwoorden:
Mathieu Weggeman, management by surprise, boekrecensie

Quotes:

‘Als ik niet op tijd ben bij een vergadering – en dat komt regelmatig voor -druk-druk-druk- dan zeg ik soms: “Heren, ik ben weliswaar een kwartier te laat, sorry, maar ik ga ook weer een kwartier eerder weg”.’

‘Als je met je neus in de pap zit, zie je de randen van het bord niet meer zo goed’.

>>>>>>>

Hierbij zijn de anekdotes geordend volgens de zes ontwerpvariabelen van het ESH-organisatiemodel – waarbij de letters E, S en H staan voor Evenwicht, Samenhang en Heterogeniteit – en voorzien van cursief gezette verbindende teksten.

Deze opzet maakt van Management by Surprise geen managementboek, maar ook geen grabbelton met louter humoristische verhaaltjes. Die lagen trouwens voor het oprapen in de directiekamers en op de vloeren van de professionele organisaties waar hij voor gewerkt heeft. Dat komt vooral, zo schrijft Weggeman, omdat management geen vak is, terwijl managers – letterlijk en figuurlijk – wèl veel te zeggen hebben en niet gauw geneigd zijn hun eigen bijdragen te relativeren.

YOU’RE LOOKING

AT A LEGEND!

Hiervan geeft de auteur een prachtig voorbeeld in het hoofdstuk Managementstijl (subkop: De gedragspatronen die karakteristiek zijn voor het topmanagement). De nieuwe CEO van bedrijf X, een typische selfmade Amerikaan, wordt tijdens een kennismakingsdiner gevraagd om iets over zichzelf te vertellen. Hij antwoordt: “Your’re looking at a legend!” En dat was nog maar het begin.

Ook blijkt de logica van managers een heel aparte te zijn. ‘Als ik niet op tijd ben bij een vergadering – en dat komt regelmatig voor -druk-druk-druk- dan zeg ik soms: “Heren, ik ben weliswaar een kwartier te laat, sorry, maar ik ga ook weer een kwartier eerder weg”.’ Of ‘Waar James Bond is, daar is gevaar. Waar gevaar is, daar zijn snelle auto’s. Waar snelle auto’s zijn, daar zijn mooie vrouwen. Waar mooie vrouwen zijn, daar ben ik. Dus ik ben James Bond.’

DAT WORDT NATUURLIJK

HELEMAAL MOOI!

Logisch dat ondergeschikten hun eigen visie over de managementstijl van hun baas er op na gaan houden. Problemen oplossen blijkt niet de sterkste kant van manager A, wel de kastanjes in het vuur aanwijzen. Manager B staat bekend als een solist, zelfs samenwerken blijkt-ie in zijn eentje te doen. En manager C heeft een indrukwekkende manier om nieuwe businessplannen toe te lichten…

‘Heeft-ie op het podium naast elkaar drie flip-overs staan, waar hij dan voor op en neer loopt, terwijl hij praat, uit zijn hoofd! Af en toe noteert hij iets op een flap of tekent een pijl tussen twee rechthoeken waar woorden in staan. Dat kan hij heel goed, dat soort dingen. Bij de borrel na afloop heb ik hem gecomplimenteerd met zijn optreden. Toen vertrouwde hij me toe dat hij er over denkt om in de toekomst met vier flip-overs te gaan werken. Dat wordt natuurlijk helemaal mooi.’

NEVER GIVE UP!

De andere hoofdstukken staan garant voor eenzelfde relativerende hilariteit. Over het belang van een strategisch plan schrijft Weggeman onder meer ‘Als je met je neus in de pap zit, zie je de randen van het bord niet meer zo goed’. Verder hebben professionals de neiging tot pigeon holing, het definiëren van problemen in termen van de oplossingen die ze kunnen bieden. En wat is nou cultuur? Als iets in de Verenigde Staten niet werkt gaat men over op iets anders. In Europa onderzoekt men eerst waarom het niet werkt, schrijft er vervolgens een evaluatierapport over en probeert dan iets anders. In Japan zegt men: “Never give up!”.

Na het lezen van Management by Surprise werd me een ding duidelijk: Ik wil het bedrijfsleven in. Als consultant!

—–

Management by Surprise /
Mathieu Weggeman /
Scriptum – 1998 /
ISBN 90-5594-115-8 /

^^^^^^^^^^^^^^

Ik  kan niet meer terugvinden voor welk blad ik deze boekrecensie schreef
Het moet in ieder geval in 1998 geweest zijn!

Dit artikel is geplaatst op Saturday 23 January 2010 om 21:20 in Boekrecensie.